วัฟเฟิลโคตรหอม ที่BTSอนุสาวรีย์ฯ
กุไปยืนต่อแถวดมกลิ่มมันอยู่นานสองนาน


กุไม่ได้อยากกินวัฟเฟิล
แต่คิดว่าจะซื้อไปฝากเพื่อนเมทกุ ของชอบของมัน


คู่รักข้างหน้ากุ เลือกวัฟเฟิลรสนั้นนี้ อย่างสนุกสนาน
เออ บรรยากาศเกาหลีดี เพิ่มความหวานมันขึ้นมาอีก30%


คู่รักจากไป..
อีเจ๊ ที่ไหนไม่รู้ มายืนอยู่ด้านหน้ากุแล้วบอกว่า
อัลมอนด์ หกชิ้น ไอ้นู่นนี่อีกสามชิ้น


อ้าว..
อัลมอนด์ ที่ควรจะเป็นของกุ โดยที่กุไม่ต้องรออบใหม่
ก็หมดไป...


แต่อีเจ๊ ก็ไม่ได้สมปรารถนาง่ายๆ
เพราะอัลมอนด์มีแค่5


แต่อีเจ๊ก็รอ ด้วยความด้านหน้า.. อย่างกระมิดกระเมี้ยน


ทำเป็นดูนาฬิกา ให้กุยกโทษให้กับความด้านหน้า
ทำเป็นลุกลี้ลุกลน คันในความด้านหน้าของตัวเอง


และไม่หันมาสบตากุเลย ในเวลาเกือบสามนาที
กุงง..


คนเรา เป็นอะไรกันไปหมดแล้ววะ
ไม่ต้องพูดถึงความสำนึกผิดถูกนะ


แค่นึกว่า การที่เราได้อะไรมาสักอย่าง อย่างที่มันควรจะเป็น
ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน เราเองก็สบายใจ


ถูกป่ะ?


พอเราได้ใช้ ได้กิน ไอ้สิ่งนั้น เราก็สบายใจ มีความสุข
อย่างที่มันควรจะเป็น


ไม่ใช่เหรอ?


แล้วอีเจ๊นี่ ทำไมเลือกทางที่มันทรมานตัวเองงี้วะ
มายืนด้านหน้า ให้กุส่งกระแสอาึฆาตใส่อยู่ได้


จากวัฟเฟิลหอมๆ กลายเป็นวัฟเฟิลคุณไสยไปเลย
อร่อยป่ะเนี้ยยยย เวลากินเนี่ย...


จะว่าน่ะก็ว่าได้อยู่
จะไทย ญี่ปุ่น ฝรั่ง ก็ทำมาหมดแล้ว


แต่ที่ไม่ได้พูดไป เพราะกุงงมาก..
ไอ้การด้านหน้าแบบนี้ แม่งออกดอก ออกผล
งอกเงยมาเป็นอะไรบ้างวะเนี่ย


กุไม่เข้าใจ
เลยจริงๆ..

รวมของสนองความอยากได้
ของช่วงปีนี้ และปีที่ผ่านมา

1. HTC Pharos
   ใช้ดีทนทาน ตกมาแล้วสามครั้งยังไม่พัง 55
   
2. Honda Jazz2009
   กลาย ๆ ว่าจะเป็นรถกระบะแล้วล่ะ
   
   
3. Philips MCD-908
   ใครรักเสียงเพลงแนะนำอย่างแรง
   
   
4. จักรยานเสือภูเขา
   อยากได้ Wahoo สีขาวง่ะ เก็บตังค์อยู่
   
   
5. ชุดโฮมเธียร์เตอร์ 5.1
   ยังไม่ได้ตัดสินใจเล้ยยยย ไม่มีตังค์
   
   
6. LCD TV
   เลือกไม่ถูก เหตุผลเดียวกับข้างบน
   
   
7. Flash
   รอถูกหวย เงินเหลือก่อน จะซื้อนะ
   
   
8. ขาตั้งกล้อง
   อันนี้อยากได้เฉยๆ แต่ไม่อยากเอามาใช้ หนัก
   
   
9. บ้าน
   ไม่ได้อยากซื้อนะ อยากแต่งบ้านนนนนที่สุดดดดด
   

วันนั้นกุนอนไม่หลับ

กุไม่รู้ทำไม
กุรู้แค่ว่า กุคิดมาก

กุไม่รู้ว่าทำไม
กุรู้แต่ว่า อะไร

กุว่ามึงมีความสุขดี
กุอยากมีบ้าง

กุว่ากุมีไม่ได้
แต่ไม่รู้่ว่าทำไม

เวลามึงมีความสุข
กุก็มีความสุข

แต่ครั้งนี้มึงมีความสุข
กุกลับรู้สึกเศร้ากับตัวกุเอง

กุเปรียบเทียบ
ตัวกุเองกับมึงเป็นครั้งแรก

กุไม่ได้อิจฉามึง  ถึงกุจะพูดว่าแบบนั้น
กุรู้สึกยินดีกับมึง มากเท่ากับที่กุสงสารตัวเอง

ไม่ใช่ว่า กุจะมีไม่ได้ ทำไม่ได้
แต่กุรุ้อยู่แล้วลึกๆว่า






นั่นน่ะ มันไม่ใช่







กุไม่รู้ทำไม
กุว่า..

จริงๆแล้ว
กุไม่ได้อยากจะมีความสุขหรอก